Even 'tussendoor'.

Als mensen aan mijn vragen: hoe gaat het? Zeg ik steevast: met mij gaat het altijd goed. Ik laat alleen aan de mensen die mij zeer na zijn soms echt heel even in mijn leven kijken. Als ik net iemand een berichtje heb gestuurd dat het 'niet lekker' gaat, voel ik me meteen een zeur en kruip weer onder mijn steen. Zeker nu het heel slecht gaat, ik me nauwelijks kan bewegen, nawerkingen van de chemo's ondervind én ik opnieuw flinke ademhalingsproblemen heb, trek ik me terug. Ik ben boos, ontzettend verdrietig, weinig zin meer in dit leven, maar ook dat hou ik binnen... Hopend op een betere tijd!